wersja tekstowa




           |             SPP - od 18.08.2017 wznowienie pobierania opłat za postój na ul. Studziennej            |             Od 11.08.2017 (od ok. 12:00) do odwołania – przystanek Dąbka/Stok (w kierunku Odrodzenia) przeniesiony przed skrzyżowanie u            |             UWAGA - od 5.08.2017 (sobota) linie nr 6, 8, 9, 10, 11, 16, 20, 31 i 100 wracają na swoje stałe trasy.            |             Od 01.08.2017 (wtorek) - przywraca się funkcjonowanie linii tramwajowych nr 1,2 i 4            |             OD 1.08.2017 (WTOREK) PRZYWRACA SIĘ FUNKCJONOWANIE LINII TRAMWAJOWYCH nr 1,2 i 4


SPP - od 18.08.2017 wznowienie pobierania opłat za postój na ul. Studziennej Od 11.08.2017 (od ok. 12:00) do odwołania – przystanek Dąbka/Stok (w kierunku Odrodzenia) przeniesiony przed skrzyżowanie ul. płk S. Dąbka - Pionierska. UWAGA - od 5.08.2017 (sobota) linie nr 6, 8, 9, 10, 11, 16, 20, 31 i 100 wracają na swoje stałe trasy. Od 01.08.2017 (wtorek) - przywraca się funkcjonowanie linii tramwajowych nr 1,2 i 4 Punkt sprzedaży biletów przy ul. 1 Maja (przy przystanku tramwajowym) będzie nieczynny od 01.08 do 31.08

W miasto wyruszy kolejny tramwaj z patronem - Ferdynand Schichau

Od dnia 6 lipca 2012 r. (piątek), pasażerów elblaskiej komunikacji miejskiej będzie woził kolejny tramwaj z patronem - Ferdynandem Schichau.

Przypomnijmy, że poza napisami na burcie w środku tramwaju zostały zamieszczone specjalne ramki, gdzie każdy pasażer może  przeczytać podstawowe informacje o patronie.


GOTTLOB  FERDYNAND  SCHICHAU
/1814 – 1896/
Ferdynand  G. Schichau  urodził się w Elblągu  30 stycznia 1814 roku.  
Rodzice  F. Schichaua /Karol Jakub i Anna Elżbieta z d. Lenk/  znaleźli się w gronie obywateli miasta w roku  1798, pochodzili z okolic Pasłęka.
Edukację rozpoczął w elbląskiej szkole elementarnej, następnie był uczniem w warsztacie ślusarskim i zdobył uprawnienia czeladnika oraz uczęszczał do elbląskiej szkoły przemysłowej. W 1832 roku  wyjechał do Berlina i podjął naukę w Królewskim Instytucie Przemysłowym. W ciągu trzech lat studiów zapoznał się z niektórymi zakładami działającymi w Berlinie m.in. z Królewską Odlewnią i Fabryką Maszyn Egellsa. W 1835 roku, aby rozwinąć nabyte umiejętności wyjechał do nadreńsko-westfalskiego rejonu przemysłowego i dalej przez Holandię do Anglii, gdzie zapoznał się  produkcją  przemysłu stoczniowego i maszynowego.
Do Elbląga powrócił w roku 1837 i na początku października  uruchomił  warsztat budowy maszyn, profil warsztatu został opisany w informacji prasowej /budowa maszyn parowych, sprężarek, pras hydraulicznych, wyposażenia cukrowni, olejarni, tartaków, maszyn irygacyjnych/. Warsztat miał siedzibę  przy ulicy Wały Staromiejskie
i zatrudniał na początku  ośmiu pracowników.
Pierwszą maszynę parową  o mocy 4 KM zbudowano w roku 1840 na potrzeby
własnego warsztatu. W 1841 roku elbląscy kupcy zlecili budowę maszyny parowej i osprzętu pogłębiarki utrzymującej żeglowność na Zalewie Wiślanym /kadłub drewniany budowała stocznia M. Mitzlaffa/.  Zakład przyjmował zlecenia na przebudowę i modernizację młynów, olejarni, tartaków,  urządzeń odwadniających Żuławy. W 1844 r. zatrudniał 80 pracowników.
Budowę własnej stoczni  F. Schichau rozpoczął w roku 1854 na terenie przylegającym do fosy miejskiej, a już w roku 1855 zwodował  pierwszy w całości elbląski parowiec o żelaznej konstrukcji i napędzie śrubowym „Borussia”.
Początkowo o rentowności zakładów decydowały wydziały budowy maszyn, gdyż zamówień  na statki nie było wiele, wodowane jednostki służyły głównie żegludze śródlądowej. Dynamiczny rozwój nastąpił po roku 1875 wraz z napływem zleceń od niemieckiej marynarki wojennej, a także  m.in. z Rosji, Włoch, Chin. Duże zamówienia skłoniły właściciela do rozbudowy stoczni, w 1890 roku podjęto decyzję o budowie stocznii w Gdańsku, w Piławie zbudowano stocznię remontową, również w Elblągu zakłady powiększały swój obszar wykupując np. stocznię M. Mitzlaffa, fabrykę maszyn C. Steckela, fabrykę wagonów „Hambruch, Volbaum & Co.”. Do końca wieku  w elbląskiej stocznii zbudowano ponad pięćset statków.
Kolejnym impulsem do rozwoju przemysłu maszynowego w II Polowie XIX wieku było budownictwo kolejowe. W zakładach F. Schichaua budowę lokomotyw rozpoczęto w roku 1860 , lokomotywa „Fulda”, produkcja lokomotyw odbywała głównie na potrzeby kolei niemieckich, w 1873 r. zbudowano  setną lokomotywę, a w 1891 pięćsetną. Schichau stał się właścicielem olbrzymiego przedsiębiorstwa produkującego niemal wszystkie wyroby przemysłu metalowego i maszynowego w skład zakładów wchodziła stocznia, fabryka maszyn, odlewnia stali i żelaza, fabryka lokomotyw i kotłów,firma żeglugowa. W końcu XIX wieku elbląskie fabryki F. Schichaua zatrudniały ponad 3 tysiące pracowników, a właściciel wpłacał 1/3 podatków miejskich.
Zmarł w Elblągu 23 stycznia 1896 roku, pozostawił największą firmę przemysłową od Szczecina do Kłajpedy.